atatürk olmasaydı piç olurdun geyiği

devlete dangalakça itaatin, dangalakça sağlaması.

atatürk olmasaydı başkası olurdu, çerkez ethem olurdu, fevzi çakmak olurdu, rauf orbay olurdu, o ayrı mesele ya,

atatürk ya da bir başkası türkiye'yi kurup yeni ve daha önce var olmayan bir türk ulusu anlayışını icat ve inşa etmeseydi türkiye'nin laz ya da kürt soylu vatandaşı olmazdın da, suriye'nin çerkez soylu vatandaşı olurdun, yunanistan'ın arap soylu vatandaşı olurdun ya da italya'nın türk soylu vatandaşı olurdun. dünyayı algılaman da "dünya türk olsun" temalı olmazdı, vatandaşı bulunduğun ülkenin anlayışına göre düşünürdün ve arada "iyi ki bu ülkenin vatandaşı olmuşum" derdin, hayatın boyunca aynen şimdi yaptığın gibi karı kız, okul mokul, iş güç, aile, çoluk çocuk diye takılır giderdin. şu anki hayatından en ufak bir fark olmazdı hayatında. türk, italyan ya da rus olmak arasında üstünlük ve aşağılık anlamında esasen hiçbir fark bulunmadığı gibi.

ha piç olmaktan kasıt tepende vicdan azabı gibi dikilen, senin paranı ağababalara yediren, vergiden başka bir iş için seni hatırlamayan devlet baba'dan mahrum olmaksa, keşke hepimiz piç olsak da "üçyüz beşyüz üçyüz beşyüz", "hepimiz piççiz* hepimiz puştuz" diye ritm tutsak gözüm.