mihriban

- alıntı -
mihriban şiirinin yazarı abdurrahim karakoç gençlik yıllarında delice aşık olur ve bir o kadar da sevilir... niyetleri evlenmektir ama kız tarafı bütün sürekli "hayır" demektedir bu işe... velhasıl bu sevdadan vazgeçilir...

aradan yıllar geçer... birgün abdurrahim karakoç'u bir arkadaşı ziyarete gelir.. ve karakoç'a, yolda, onun eski sevgilisi ile karşılaştığını, biraz sohbet ettiklerini, bayanın evlenmiş olduğunu söyler... arkadaşı yanındayken hislerini pek belli etmese de, o gittikten sonra abdurrahim karakoç oturur ve duygularını dizelere döker:

mihriban

sarı saçlarına deli gönlümü,
bağlamışlar çözülmüyor mihriban.
ayrılıktan zor belleme ölümü,
görmeyince sezilmiyor mihriban.

yar deyince kalem elden düşüyor,
gözlerim görmüyor aklım şaşıyor.
lambada titreyen alev üşüyor,
aşk kâğıda yazılmıyor mihriban.

önce naz sonra söz ve sonra hile
sevilen seveni düşürür dile
seneler asırlar değişse bile
eski töre bozulmuyor mihriban

tabiplerde ilaç yoktur yarama,
aşk deyince ötesini arama.
her nesnenin bir bitimi var ama.
aşka hudut çizilmiyor mihriban

boşa bağlanmamış bülbül gülüne
kar koysan köz olur aşkın külüne
şaştım kara bahtım tahammülüme
taşa çalsam ezilmiyor mihriban

tarife sığmıyor aşkın anlamı
ancak çeken bilir bu derdi gamı
bir kör düğüm baştan sona tamamı
çözemedim çözülmüyor mihriban

abdurrahim karakoç

bir süre sonra şiir bir dergide yayınlanır... karakoç'un şiirlerini severek okuyan bu bayan da o dergiyi almış ve okumuştur... içinden karakoç'a bir mektup yazmak geçer ve şu satırları yazar:

"şiirinde sanki bana sesleniyor gibiydin... benim seni unuttuğumu sanma.. ben de hala seni sevmekteyim ve bu aşk bitmeyecek... sen bende esen eski kavak yelisin ve seni unutmam mümkün değil..."

bu mektubu alıp okuyan abdurrahim karakoç cevaben ikinci şiirini yazar..

unutursun mihribanım

“unutmak kolay mı?” deme
unutursun mihriban’ım.
oğlun kızın olsun hele
unutursun mihriban’ım.

zaman erir kelep kelep
meyve dalında kalmaz hep
unutturur bir çok sebep
unutursun mihriban’ım.

yıllar sinene yaslanır
hatıraların paslanır
bu deli gönlün uslanır
unutursun mihriban’ım.

süt emerdin gündüz gece
unuttun ya, büyüyünce...
ve işte tıpkı öylece
unutursun mihriban’ım.

gün geçer azalır sevgi
değişir her şeyin rengi
bugün değil, yarın belki
unutursun mihriban’ım.

düzen böyle bu gemide
eskiler yiter yenide
beni değil, sen, seni de
unutursun mihriban’ım.

-alıntı-