evlenmek

bir kere genel bir yanılgıyı dile getirmek istiyorum. arkadaşlar, insan öyle kendiliğinden evlilik isteği içinde olmaz, olamaz. evliliği siz düşünmezsiniz, size karşınızdaki düşündürür. yani '' ben evlenmem!'' diyen kesim hâlâ gerçekten kayıtsız şartsız seveceği kişiyi bulamamıştır..

sözlüğe yıllardır entry girmiyorum. bir bakayım neler yazmışım dedim, maşallah eski ilişkilerimin günlüğü gibi olmuş burası. şu anda nişanlıyım ve geçmişime o kadar gülüyorum ki... yaşadığım ilişkiler o kadar saçma sapanmış ki.. doğru insan konusuna gelirsek, hani diyoruz ya nasıl anlayacağız diye. ağzın, yüzün, dilin bağlanıyor arkadaşım. öööyle kalakalıyorsun. bugüne kadar korktuğun o evlilik hemen gerçekleşsin, hep yanında olayım istiyorsun.

özgürlüğün baltalanmasıymış.* sen mantıklı bir insan olursan özgürlüğün hâlâ devam eder ki. saçma salak kısıtlamalar yapmazsan, karşındakinin yaşının farkında olup ona göre davranırsan her şeyden önce arada saygı olursa hiiiiç de bir şey olmaz. sen de çıkar gezersin o da aynı şekilde. olumsuz yanları yok mu, elbette vardır biz de yaşayacağız. ama affedersiniz ota boka kavga edilinirse bırakın evliliği size sevgililikten bile fayda gelmez.

not: bu yazılanların hepsi nişanlılığın vermiş olduğu mutlulukla yazılmıştır. sevmek, sevilmek güzel şey azizim!