dinler ve devletler olmazsa

nereden hatırladığımı ve nereye ait olduğunu bilmediğim, hayal meyal hatırladığım bir hikayem var, şöyle ki

bir arkadaşımız insanları tanıyamamaktan o kadar dertli ki, bir gün bir büyücüye gider ve derdini anlatır. Büyücüde ona insanları tanıması için üçünü bir göz verebileceğini söyler. Büyücü falanca filanca ister o da falanca filanca getirir. Büyücüde arkadaşımıza insanları gerçek yüzünü gösteren üçüncü gözünü verir. Arkadaşımız etrafındaki insanların, bir bir gerçek yüzünü görmeye başar, fakat arkadaşımız bu duruma daha fazla dayanamayıp kendini canına kıyar yada öyle bir şeydi, hatırlamıyorum genel olarak salladım.

yani yazar diyor ki,
insanların gerçek yüzünü görebildiğimiz bir dünya, gerçek yüzlerini göremediğimiz dünyadan konforlu değil.
dünya üzerindeki insanların büyük çoğunluğu, başta din gibi korku veya ruhani bağlılıklar ve sınırlar sayesinde içlerindeki katil, tecavüzcü,hırsız vb. saklı tutuyorlar.
ne yazı ki dünyada çok ufak bir yüzde, bu baskılar olmadan hala " insan " denebilecek bilinç seviyesinde, en azından bir google olsaydık insanların çok büyük yüzdesinin hiçte iyi canlılar olmadığını anlardık.

özet :
insanların, cehennem diye bir yer olmadığını anladığı gün, işte o gün boku yedik.