6 kasım 2002

ortaokul 6 sınıfa yeni geçmişim, hayatımın inişli çıkışlı seneleri, kız arkadaşım yok, 31'i yeni keşfetmişim. o zamanlar fakiriz, bilen bilir o zamanlar, vcd player moda, ama parasızlıktan alamıyoruz. 31 çekeceğim diye, o zamanlar televizyonlar da, cem uzan'ın sahibi olduğu, müzik kanalı star max tv var, petek dinçöz foolish casanova ve nez sakın sakın haa çıkıyor, onlara bakarak mastürbasyon yapıyor ve volkan gibi patlıyorum. lafı uzattım neyse konumuza gelelim.

6 kasım 2002 günü, digitürk'ün moda olduğu zaman. akşama maç var, ama kahveye gidecek cepte para yok, teyzemlerin maddi durumu iyi, evlerinde digitürkleri var, her zaman ki gibi maç günü teyze oğlu eve almadı. dayımlara beraber kahveye maçı izlemeye gittik. hiç unutmam digitürk de maçta düdük çaldığında ''akbank dostluk ve sağlık diler'' diye, sesli reklam çıkardı. efendime söyleyeyim, neyse maç başladı, dakikalar sonra fenerbahçe ilk gölü buldu, sevindik yırtındık. fener ikinci golü buldu, biraz olsun rahatladık, oysa gece yeni başlıyordu. fener üçüncü golü buldu, iyice rahatladık, parasısız, parasızlıktan nefesimiz kokuyor, ama dalı taşağı serdik keyfimiz yerinde, 3 sıfır öndeyiz, rahatız. 4 gölü bulduk, o zaman gecenin yeni başlıyor olduğunu anladık. beşinci gölü bulduğumuz da, artık nirvana olmuştuk. bırakın alkolü, tiner alacak paramız yoktu, kahvehane de ekranda fenerbahçe-5 galatasaray-0 yazıyordu, gözlerimize inanamıyorduk. altıncı gölü olduğumuzda artık, her şey çok farklıydı, sabah okulda, galatasaraylı veletlerle dalga geçecektik.

o zamanlar, bırakın caps yapmayı, bırakın bilgisayarımın olmasını, bir vcd playerim bile yoktu. yani bilgisayar bile bir hayaldi düşünün artık...

(bkz: gözlerin yaşarması)