hiçlik duygusu

Postmodernizm ile kavramlaşan bir duygudur. Aslında arkaikleri vardır. Ama ona girmemek gerekir.

Uzun yıllar boyunca dinin ve toplumun hegomanyasında yaşayan insanlık, birey olma durumunu 19. yy'da farketti. Öncesinde dinin, devletin tekelinde, boyunduruğunda yaşayan bireyin, kendi içsel sorunlarıyla baş başa kalması pek olası değildi.

Bilimde ortaya çıkan yenilikler, bireyi ve toplumu değiştirdi. Darwin, Freud, Newton, Einstein ve diğerleri bu değişimi göğüsleyen kişilerdi.
Yüzyıllardır süregelen bu hegomanyadan kurtulan birey, kendine yöneldi. Kendini, çevreyi ve evreni anladıkça, öyle pek matah bir canlı olmadığının, aslında bir yapraktan ya da bir balıktan herhangi bir farkı olmadığını anladı. Evrenin büyüklüğünde küçülen insanlık.

Öte yandan ben hiçliği hep şu geldi algılarım: Erkan Oğur, bir söyleşisi sırasında: "Ben müzik yapmayı bilmiyorum," dedi. Sanırım hiçlik duygusu budur.