mutsuzluk sebepleri

olmayan sebeplerdir. aslında belki de vardır ama bazen adını koyamayız bile. hani belli bir sebebi yoktur, gerçekten yoktur yani, zira ortada somut bir şey de yoktur. bu adını koyamadığımız ve içten gelen can sıkıntısı nedir ki diye sorarız sonra kendi kendimize. bunun da cevabını bulamayız elbette. zaten bulmak için uğraşılan vakitte daha da bir derine dalarız ve sonra belki de iyice dibe batıp hiç çıkamayız.

yalnız yine de merak etmiyor değil insan. yani bazı zamanlarda durduk yere öylesine ve içten gelen bir mutsuzluk hali olur lakin sebebi belli değildir. bir nevi kendi kendinin canını sıkma ama neden böyle bilememe durumu. hayır kendi kendinin canını sıkma da değil bu. yani "dur yahu, biraz canımı sıkayım da onunla uğraşayım boş durmaktansa" gibi bir şey de değil bu. bu gerçekten ilginçtir ve belki de aniden gelen mutsuzluğun sebebini aramaktansa bu olayın ilginçliği ve neden dış dünyadan bağımsız bir şekilde geliştiği üzerine düşünülebilir. bunu sanıyorum ki çoğu kişi hiç düşünmemiştir. belki de o anki mutsuzluğun çözümü burada yatıyordur kim bilir.