pelageya

başlığını açmaya korkutuğum, sonra bakıp da '' anaa, benden başka seveni varmış '' dediğim sevgi pıtırcığı şarkıcı. lübnan kanı karıştığını düşündüğüm, kazak rusu genç hanım. sesinin güzelliğinin, yüzüne yansımasıyla birlikte kadının sesi insanda kafa karıştırabiliyor. '' bu az önce neşeliydi, ne oldu şimdi ? '' diye sorabiliyorsunuz. kedi gibi bir imajı var, bir anda çok yükselip aynı anda süt dökmüş kedi gibi başı önde şarkıyı mırıldanabiliyor; inanılmaz müzik zevki yaşatabiliyor. zaten ses renginde ciddi değişiklikler yapabilen birisi.

https://www.youtube.com/watch?v=puc0bklkE3o gibi bir şarkıda, ses nasıl kullanılır adında gizli bir ders vardır. tanrı vergisi sesinin üstünü, mümkün olabildiğince ergonomik duygularla bir arada harmanlamıştır. sahneyi dolduran, genç bir divadır. sesi hem çok güçlü, çok geniş aralıklı hem de çok esnektir.

https://www.youtube.com/watch?v=iEDweHqM8is deki şarkısında, e tabi sanatsal imgelerin yoğunlukta olduğu - nasıl olmasın ki ? şarkının içinde, küçük bir kadının '' ben çok fakirim, sevdiğim erkeğin beni farkedebileceği kadar güzel bir elbisem bile yok '' diye tanrıya serzenişi, duası ve kabul görüşü var. teması oldukça acıklı giderken, türk filmi gibi '' sonu mutlu bitti '' ye bağlanıyor olsa da, dinlerken bu temanın dışına çıkıp da '' ah yavrucak, ne çektin öyle '' diyebilirsiniz. demezsin, biliyorum da. hatta dinlemezsin de ama olsun. müzik bakidir. özellikle bu tarz müzik, moderniteyle değişmeyenlerden bahsediyorum. hani değeri sonradan farkedilen her şey gibi.