ayrılık

Bazı insanlar buna nasıl katlanıyor gerçekten anlamıyorum. Ya çok ruhsuzlar ya da çok gamsız. Bir kaç arkadaşım gitti mesela. Hiçbir şey olmamış gibi nasıl davranıyorlar? Hayatın akışına nasıl da kapılıveriyorlar? Oysa ben gitmeliydim, gitmeyeli uzun zaman oldu. Kalan olmak gerçekten çok feci bir şeymiş. Nasıl devam ediyorlar hiçbir şey olmamış gibi... Oysa her gidişte benim bir parçam gidiyormuş gibi oluyor. Ama sonra ona da alışıyorsun, diğerleri bunun farkında sanırım, ben beceremiyorum.