sevgili

gereksiz yere övülen, hakkında güzellemeler yapılan, baş tacı edilen canlı. modern dünya romantiklerinden iğreniyorum. takdir de ediyorum bir yandan. her şey bu kadar yalan ve samimiyetsizlik üzerine kuruluyken tüm bunları mutluluk potasında eritmeyi başarabildikleri için. kim olduğu hakkında zerre fikir sahibi olunmayan, sadece kurgudan ibaret olan birine sevgili deyip onu hayatın merkezi yapabildikleri için özeniyorum ben bu romantiklere. sevgili hemcinslerim, o kızlar sizi siz olduğunuz için sevmiyor. onlar o kadar aşağılıklar ki, yalnız kalmayı hayatın korkunç senaryosu olarak görüyorlar ve sizi de bir güzel sömürüyorlar. sevgili kızlar, o erkekler sizi siz olduğunuz için sevmiyor ve evlenene kadar da kimseyi sevmeyecekler. her fırsatta konuyu cinselliğe çekmelerinin sebebi ne? sizin gibi vasıfsızları seks objesi olarak görmeleri. ben çok merak ediyorum. acaba şu anki sevgilisine ''ya biz tanıştığımız zaman benden daha iyisini de bulmuş olsa beni seçerdi'' diyecek kadar kafayı sıyırmış olanlar var mı? var tabii. çoklar hatta. 4 senede 4 ayrı kişiyle sevgililer günü kutlayan ve hepsiyle de yurtdışına gidip facebook'ta ''çok aşığım'' albümleri paylaşan insanlar tanıdım ben. gerçekten sizin kalbiniz bu kadar geniş mi? sevgiliymiş.. arkadaş ortamından ya da aynı ortamdan tanış, hiç olmadığın biri gibi göster kendini, çok kasıntılı ve tamamen şov amaçlı geçen ilk buluşmalar gerçekleştir, yalanlar söyle, samimiyet duvarını yıktığını düşün ve ''artık sevgiliyiz demek ki görevlerim var'' diyerek onun ruhunu sömür, yalandan kıskançlık krizlerine gir ama tek derdin beklediğin ilgi olsun, bir süre sonra sıkıl ve aynı döngüyü başkasıyla yaşa. ne güzel dünya lan. neyse, aşk yok sadakat yalan.