insan ve bilim

ayrılmaz ikilidir. insanın avcılık hayatından bu güne taşıdığı bir korku ve bu korku etrafında tepki olarak ortaya çıkardığı bilme ihtiyacı var. mesela o zaman nasıl yırtıcı hayvanlardan yana bir korku varsa ve buna karşı önlem istihbaratsa bu zamanda da o korku değişmemiştir. sadece yeri farklı durumlar veya kişiler almıştır. mesela bu gün devletlerin birbirlerinden korkuları vardır ve istihbarat servisinin görevi bu korkunun ürünüdür. yani bunu engelleme. işte insan da bu bilme ihtiyacı çok genele yayılmıştır. mesela bir şeyleri açıklama ihtiyacı ve anlama ihtiyacı insanın temel güdüsü olmuştur. bu durumu gidereceği alan iki tanedir. biri din( inanarak) ikincisi bilimdir( yani araştıracak bilimsek metodlarla bilecek). burada bilimin gerekliliğinin insanın özüne işlediği görünüyor. çünkü biz sadece yaşayan canlılar değil ayrıca bir sürü soruya cevap vermek zorunda olan canlılarız. ayrıca bu bilinmezliğin korkutuculuğu kişileri inanmaya itiyor bazıları da inanmıyor. ama bir bilinmezlik karşısında inanarak bir şeyi bilmek bana saçma geliyor. çünkü inandığın değer bunu bir üst akılla yapıyor ve bunu sen bilemeyeceksin. o zaman evrende olan bilinmezlik karşısında sen birşeyler bilmiş olmuyorsun sadece ona inanmış olarak bir nevi durumu geçiştiriyorsun. yani tanrı bir anlam olabilir ama asla bir açıklama değildir de diyebiliriz.