mektup

Birbirinden uzak kişi veya kurumlar arasındaki kişisel veya resmi, haberleşmeyi sağlayan metinlerdir.

Eski türkçede "betik" anlamına gelen "mektup", dilimize Arapça'da geçmiştir. Eser ya da tür adı belirtmek için "name" de kullanılmıştır. (bkz: şikayetname)

Mektubun tarihi, m.ö. 15-14. Yüzyıllara kadar dayanmaktadır. Mısır ve Hitit krallarına ait diplomatik mektuplar bu döneme aittir. Kağıdın bulunmasıyla mektubun kullanım alanı genişlemiştir. Çiçero ve Horatius bu türde eserler vererek mektubun edebi bir tür olmasını sağlamışlardır.

Türk edebiyatında, fuzuli'nin şikayetname adlı eseri en ünlü mektuplardandır. Divan edebiyatında mektupların toplandığı eserlere münseat denir. Halk edebiyatında ise mektuplar daha çok haberleşme amaçlı kullanılmıştır. Aşıklar birbirinin bilgisini ölçmek için birbirine muammalar yöneltmişlerdir.

Tekke tasavvuf edebiyatında, sufilerin irşad için birbirine yazdıkları mektuplar mektubatadlı eserlerde toplanmıştır.

Mektup türü, gerçek kimliğine Tanzimat edebiyatında kavuşmuştur.

Mektuplar 3 başlıkta incelenir:
1- Özel mektup
2- resmi mektup
3- iş mektubu