söz vermek

soz vermek ilk basta sonsuz guven ve teslimiyet duygusu uyandirir. cunku ilk soz yapilacagindan suphe duyulmayan sozdur. bu soz tutulmadiysa, sozu verenin hatri gecen biri oldugu dusunulerek, kendi ic sesimize doner; o kisi adina kendimize mazeretler uydururuz. yapabilse yapardi... kismina inandik mi? tamam saralim basa... ama ardindan verilen sozun de tutulmamasi ben onun sozune kanacak kadar deger verirken demek ki hic onemsenmiyorum dedirtir ki bu noktada sadece soz vermek konusunda degil her konuda guvensizlik bas gosterir.
soz vermek dile kolay ancak tum duyular acikken dusunulerek yapilmasi gereken bir eylemdir. bir insana umut verip gerceklesmedigini gorunce ilerisi icin de umutlarini almaya sebep olmamali bir "soz".
son secenek de kimsenin size soz vermesine izin vermemektir. ıs soze kaldiysa birak gitsin....