son mektup

çanakkale zaferi'nin yüzüncü yılında vizyona giren film. beklentimi yüksek tutarak ilk gün gittim sinemaya. çok duygulanmak istemiştim o gün şehitlerimiz adına. ilk yarım saat dışında pek duygulandıramadı beni. ben de çoğu kişi gibi düşünüyorum; olmamış! yine çanakkale destanı'na yakışmayan, onu tam manasıyla yaşatamayan bir film.

elin oğlu 300 tane askerini bütün dünyaya nasıl tanıtıyor. biz mucizeler içinde savaşan kahramanlarımızı kimseye tanıtamıyoruz. hep derler ya; türkler tarih yazmaz tarih yapar diye, bu da öyle. *
yalnız filmden bana güzel bir deyim kaldı: (bkz: müptela-yı gam a sor ki geceler kaç saat)