mimar suluk

Zamaninda kendisine verdigim bir sifatla baslamak gerekir sanirim onu tanimlamaya; "mutluluk ve uzuntu arasindaki o ince cizgi". O cizginin mutluluk kisminda kendine yer edinmeye calisan bir mecnunum iste ben. Neyse beni bosver konumuz o degil. Kendisi bir sanatcidir ve tum ogretilerinizi silip bastan yaratir sizi.
Yoklugunda hayal aleminin en basarili senaryosunu yazabilirsiniz ama karsisina gectiginiz zaman bir dogaclama ustasi olmaktan baska careniz yoktur. Gozleriyle sizi o senaryodan alip cikarir, bakislarinda eriyip kaybolursunuz, sonra dunyada varligina rastlamadiginiz gulusu ile tanisir yeniden dogarsiniz. artik hicbir sey eskisi gibi degildir. Onun dunyasinda kalp atis ritminiz daha hizlidir mesela. aynanin karsisinda binlerce kez tekrar ettiginiz o bakislari, konusmalari istesenizde yapamazsiniz. Hissetmenin nasil bir sey oldugunu, sol kaburganin altinda caresizce cirpinan kalbinizin atislariyla fiziksel bir aciya donustugu vakit anlarsiniz. Hucrelerinizi tek tek fetheder. gozlerinizden baslar once sonra beyninizdeki guzellik kavramini bir bir silip yeniden yazar. Ardindan kokusu gelir burnunuza, hicbir polenin karisimi bu denli kusursuzu yakalamaya yetmez dedirtir ve beyninize kodlanmis tum guzel kokulari yok edip bir onun kokusunu hatirlarsiniz. Ve fethedilmis bir ulkenin kalesine bayrak dikme edasiyla gelip teninize dokunur, orada artik kabul edip himayesine girmekten baska care birakmaz size. Teninizden damarlariniza karisir ve her bir hucrenizi tek tek ele gecirir. Kendi hucreleriniz size ihanet edip ona biat eder. Mecnun olmaktan baska care birakmaz size.
Sozluk diliyle kisaca adi huzur ve mutluluktur. Benim dilimde bir cok sifati olsa da kendisinin, sizin bu kadarini bilmeniz kafi.