aytekin

ay tigin; nevi şahsına münhasır insan.

esasen fantastik bir tanışma oldu. bir grup türkçü toplandık, tanışma toplantısıydı. etrafımdakileri şöyle bir süzdüm. tuhaf bir şekilde üç kişi dikkatimi çekti, biri de o idi. nedendir bilmem, birden ayağa fırlayıp "aranızda yay burcu var mı?" diye sordum. elini kaldırdı. evvvet! taaamm tahmin ettiğim gibi. yanındakilerle konuşmasını sürdürdü bir süre. sonra aytekin'le hangi bölümde okuduğumuzu ve nereli olduğumuzu sorduk. sonra facebook'ta ekledik, sohbet muhabbet falan...

tesadüf değil hayır, burçlara çok inanırım. O gün aytekin'in bende uyandırdığı huzur ve güven hissi farklıydı. fikirler de aynı olunca, kan da çekince müthiş bir sinerji oluştu.

ilginçtir, aytekin toplantılara gelmediğinde onu soranların yüzünde aynı ifade. merak ve gizem var. dedik ya, nevi şahsına münhasır diye. sert ve soğuk görünse de, pırlanta gibi olduğunu bilen, o yüzünü gören sayılı kişilerden biri olarak belli belirsiz bir tebessüm oluşur yüzümde. O, diğerleri için çözülemeyen bir bilmecedir.

o da, ben de biliriz ki, etrafımızda görünmeyen bir duvar vardır. o duvarın arkasından konuşuruz herkesle. kırk kilitli kapımız vardır, o kilitler sadece sevdiklerimize açılır...

aytekin samimiyetin vücut bulmuş halidir benim için. adım attıkça adım atandır. bana belki de en çok benzeyendir.