le petit prince

hayatın anlamını yitirdiğinizde yeniden bulmanızı sağlayacak kitaptır.
aslında bir nevi gizlenmiştir, çocuk kitabıy'mış gibi' yapılmıştır.. değerini ancak çocuk ruhlu olup okuyan büyükler anlayabilir.
kitabın her bölümünde insanlara dair göndermeler ve bir çocuğun gözünden büyükler anlatılmaktadır. tabi çocukken bunu okuyup geçecekken büyükken insan daha farklı yaklaşıyor..

bir kaç bölümü özellikle gözlerimin dolmasına neden olmuştur her seferinde
'ama içime kuşku düşmüştü tilkiyi anımsadım. birinin sizi evcilleştirmesine izin verirseniz, gözyaşlarınızı da hesaba katmalısınız.' hayata dair daha başarılı bir gizli gönderme olabilir mi bilmiyorum..

ve daha da güzeli için
' - geldin mi? dedi
elimi tuttu. kaygıları bitmemişti
-gelmekle iyi etmedin, dedi. acı çekeceksin. öldüğümü sanacaksın, ama gerçekte ölmeyeceğim.
ben susuyordum.
-anlıyorsun değil mi? dedi, yol uzun, bu bedeni taşıyamam, çok ağır.
suskunluğum sürüyordu.
-bırakılmış eski bir deniz kabuğuna döneceğim. deniz kabuklarına kim acır ki?
suskunluğum cesaretini kırmış olmalıydı.
-bak, ne güzel olacak, dedi. ben de yıldızlara bakacağım. bütün yıldızlar çıkrığı paslı birer kuyu olacak. hepsi taze su sunacak bana.
ben niye susuyordum.'

'gerçeğin özü gözle görülmez..'

bir çocuk kitabından beklenmeyecek derinlikte öyle değil mi?