bugün

denizli

kendi memleketimdir efendim. her köşe başında olan, yeraltından kendi fışkıran sebillerini; zafer gazozunu, pidesini ve lahmacununu özlediğim şehirdir. sıkıcı bir yerdir ama izmirdeyken özlüyor yine de insan.
© copyright 2005 - 2026