istanbulda insan kalmaya çalışmak

insan olanı yoran durumdur.

Spesifik olarak istanbul'un böyle olduğunu düşünüyorum çünkü bu kadar kalabalık ve bu kadar göç almış başka bir şehrimiz yok.
Nacizane dünya'nın bir kaç büyük şehrini gezmiş biri olarak ne yazık ki yabancı ülke şehirleri de kalabalık ve kozmopolit olsa da istanbul kadar kendini kaybetmiş insan yığınları ile dolu değil.

Mesela trafikte hergün gerilmeyeniniz var mı?
Arabasında sopa olmayan kaç kişiyiz mesela?
Metrobüse binicem diye iteklenen, insanların eşşek kadar yolda inatla üzerine yürüyüp kendi egosunu tatmin ettiği, koca koca yazılar ile neredeyse heryerinde "inen yolculara öncelik tanıyınız!" yazan metro'da inmeye çalışırken ayılarca tekrar vagon içerisine itilen bi tek ben değilim sanırım.
insanların bencilliğinden, bir adım önünde bir iş yapacak diye olmadık çingeneliğe başvurmasından, en eğitimlisinden en cahiline herkesin bu tavırda olmasından, bu kötü ruh halinin normallleşmesinden rahatsız olmuyor musunuz?

Tüm bunlara rağmen son durakta bile zaten herkes o otobüsten inecekken üzerinize basa basa sizden bir adım önde o otobüsten indiğinde kendisini bi bok sanan o insana rağmen, trafik kurallarını hiçe sayıp sizin ve diğer insanların hayatını tehlikeye atan ayılara rağmen, yolda yürürken bile kendinizi rahat hissetmediğiniz bu şehirde tüm o orman kanunlarına rağmen insan kalmaya çalışmak beni yoruyor.

Siz yorulmadınız mı?