lisede ilk gün

hayatımın en karalık günlerinden biriydi. büyük bir rezillik yaşamamıştım ya da bir rezilliğe tanıklık etmemiştim hatta her şey yolunda gitmişti. komik bir arkadaş grubuna dahil olmuştum ilk günden. liseden sonra halen görüştüğüm en iyi arkadaşımla da o gün tanışmıştım üstelik. ama çok mutsuzdum o gün. bir an önce lise bitsin ne olacaksa olsun diye düşünmüştüm. nasıl geçecek bu dört sene diye kara kara düşünmüştüm. şimdi bakıyorum da o geçmez dediğim dört sene o kadar çabuk geçti ki dört senenin üstünden de seneler geçti. o kadar abartmışım ki bugün bile iliklerimde hissediyorum o düşünceleri ama bu sefer hiçbir şekilde anlamlandıramıyorum. ergenliğime veriyorum.