platonik aşk

öyle ya da böyle, bir sene ya da belki üç sene sonunda parıltısını yitiren, gücü azalan, tükenen bir histir. beyin donuyor yani bir süre sonra; bir şey hissetmiyorsun. belki derinlerde bir yerde bir şeyler hissediyorsun aslında ama eskisi gibi deşmiyor.
evet, hayatın boyunca unutamayacaksın belki o gülümsemeyi. ama ne fayda.
en güzel yanı, şöyle bir kafa çekme muhabbeti olduğunda, gündelik kişiliğinden uzaklaşıp gizli benlik yüzeye çıktığı esnalarda manalı bir kapırtı ve tebessüm sarıyor ruhu. daha da çok içesin geliyor, zevk alıyorsun aslında bundan. lakin, göz görmeyince kalp körleşiyor bir süre sonra ve içtiğinde efkarlanamıyorsun, tamamdır bu iş, unutmuşsun demektir. yani fiziksel bir silinme olmayabilir elbette ama eskisi gibi üzülmüyorsan, kabullenmişsen artık, bitmiştir o iş...
ayrıca; (bkz: ben bu yazıyı platonik aşkıma yazdım)