fenerbahçeli olmak

Yıl 3 mayıs 1918. Ulu Önder Atatürk Kurtuluş Savaşı sırasında Anadoluya silah kaçırarak vatanın bağımsızlığını kazanmasında büyük rol oynayan bir kulübü ziyaret ediyor. Ve o ziyareti sırasında bütün camiaya çok teşekkür ediyor..O ziyaret ve o gün o kulübün tarihinde çok önemli bir gün olarak yerini alıp, kulübün kuruluş günü olarak kabul ediliyor.. (3 mayıs kuruluş günü tarihi ise 1907) Kurtuluş Savaşı sırasında Mekteb-i Sultaninin (Galatasaray Lisesi) Fransız mandası yönetimine sempatik bakması ve Fransa işgal Orduları Kumandanı Jean Pierre Dumouli'yi istanbul'da ağırlaması , Bereke (Beşiktaş) Jimnastik Kulübünün ise saltanat yanlısı tutumları tarihin tozlu sayfalarındaki yerini almıştır. Fenerbahçe ve Fenerbahçeli futbolcular Anadoluya silah kaçırmışlar ve her cephede savaşarak şehit düşmüşlerdir, kulüp 1920'lerin başında futbolcularının şehit olmasını nedeniyle kapanma noktasına gelmiştir..

Bugün ise 15 Mayıs 2006. Fenerbahçe Spor Kulübünün 100. yılını yaşadığı günlerin başındayız.. Ve kulüp tarihindeki belki de en sancılı dönemi yaşamakta... Şampiyonluk ve kupada yüzüp yüzüp kuyruğuna gelen Fenerbahçem her iki kupayı da ezeli rakiplerine kaptırmış bulunmakta.. Peki bu neyi değiştirir..? Benim Fenerbahçeli olmamı mı? Ona duyduğum aşkın sona ermesini mi? Her maç öncesi formamı giyerken amblemini öpmememi mi? Yoksa kedime koyduğum Alex ismini değiştirmemi mi? Hayır hayır hiçbir şeyi değiştirmez. Ben bu takımı bana zaferler yaşattığı için sevmiyorum ki sadece? Beni üzdüğü için de seviyorum... Siz aşık olduğunuz kişiyi, ya da ailenizi ya da sevdikleriniz sizi üzdüklerinde bırakıp gidenlerden misiniz? Bu kadar vefasız mısınız? Galatasaray maçlarını bu sene 10 bin kişiye oynarken takımı protesto edenler dün şampiyonluk sevinci yaşarken hiç utanmadılar mı acaba.. Beşiktaşlılar Florya da Galatasaray'ı Beliktaş bayraklarıyla karşılarken hiç sıkılmadılar mı? Ben şahsen utanmadım şampiyonluk gittiği için... Çünkü benim tarihinde bu kadar riyakar olaylar mevcut değil. Nedeni de çok açık. Çünkü ben Fenerbahçeliyim.. Ve benim Fenerbahçelilerden başka dostum yok hayatta... Ve kulübümün her şeyden öte 100 koca yıllık bir geçmişi var. Ne 17 niz yeter bizi yıkmaya ne de kendi çapında orgazm olduğunuz salak saçması sözleriniz... Aynı kadrolalarla lig seneye oynansa soruyorum size kim şampiyon olur? Şimdi her şeyi boşverin ve edebinizle naftalin kokan formalarını giyin ve güve yemiş bayraklarınızla şampiyonluğunuzu kutlayın.. Çünkü bir daha buna izin vermeyeceğiz...
Her şeye rağmen 100. yılımızın hem Türk futboluna hem de Fenerbahçe camiasına hayırlı olmasını dilerim. Umutlarımızın ve hayallerimizin sarı-lacivert olması dileğiyle.

Atatürk aslında her şeyi özetlemiş. Takdirlerimi ve tebriklerimi buraya kayd ile mübahiyim; Takdirlerimi buraya yazmaktan ötürü kendimle kıvanç duyarım.


Hiçbir aşk bu kadar büyük olmadı..

Not: bu entry yıldız tozu_solitude'ye ithaf olunur...