cinema chaplin

eski adıyla incirli sineması. bir kuşağa ömür vermiş kendimi bildim bileli var olan sinema. şimdi kavak yelleri esiyor. çocukluğumuzda, yaz akşamları patlamış mısırımızla eğlenceli dakikalar geçirdiğimiz mekandı. geçmiş zaman kipiyle konuşmak sanki her güzel şeyin bittiğini ifade edermişcesine ne acı veriyormuş. belki kimse bilemez belki kimse anlayamaz ama sanki çocukluğumun bir parçası gitmişcesine artık yok olan yer. vefasızdık. artık orayı tercih etmedik. daha lüks yaptıkça daha da gitmedik, önünden geçmedik. anlamadık. şimdi yok artık. filmlerde hep söylenirdi. hani bir fidan alınır ve bu büyüdükçe aşkımız büyür derlerdi. işte orda bir sinema var kıçımızda... gitmesek de görmesek de diyerek onun orda olduğunun ve her geçtiğimde tebessüm bıraktıran yer artık yok. *
(bkz: bir anının daha yok oluşu)