callofcu

merhaba,

iki yıl önce bunu yazmış (#16084220) sonra da geçenlerde bunu (#23878762). Peki ben niye şimdi buradayım.
bu yazara teşekkür ve herkese derdimi anlatmak için.

Buradayım çünkü bir açıklama yapmam gerek. Sadece callofcu ya değil bu açıklama yıllar sonra bu satırları okuyacaklara da.

Bir şeyler paylaştığımız bazen farklı yazılarda farklı duyguları paylaştığımız yazarlardan "ya aslında kıymetin bilinmiyor" vb serzenişler duyuyorum. (duyuyorum dediysem yılda bir falan yanlış anlama, buralar tenha) sonra bir arkadaş neden tek sayfa nick altım olduğuna takıldı; bir sene arayla hatırlatır ve üzülür.

lan olm ahaha, bana üzülmeyin hanımlar/beyler *
ben uludağ sözlükte yazıyorum ve mutluyum ve eğleniyorum. (lan valla billa bak allah ın adını verdim)
hiç bir yazımı bugün kaç kişi okur diye yazmadım. (ki niye okusun milletin başka işi mi yok.)
bazılarının not kısmında yıllar sonra okuyacaklardan özür dilediğim görülür. Benim burada yazmamın tek sebebi yıllar sonra da olsa "o" biriyle karşılaşmak.
Şu sözlükte beni en mutlu eden şey: unuttuğum bir yazıyı aradan onca zaman geçtikten sonra birinin denk gelip okuması ve o yazının gölgesinde benimle buluşması.

siz bozkırın ortasındaki o tek ağacın gölgesinde karşılaşan yolcular. herkes bozkırı sever mi sanıyorsunuz?
billboardlara boy boy reklamlarını yapıştırsan da bozkırın ortasındaki o ağaç ve çevresi hep tenha olacak ve olmalı.
çünkü tenha olduğu için sen oradasın!
burnun ne kadar alışırsa alışsın o kötü kokuyu ara ara duyuyorsun,
geceleri neon ışıkları aydınlatıyor diye mi uyku tutmuyor sanıyorsun?
herkes aynı yöne gidiyor diye gittiğin yolda içine sinmeyen bir şeyler var,
güneş ışınları bile her gün biraz daha plastik, kadınların teni petrol kokuyor. biliyorsun.

Ben
bir şeyleri ararken neyi aradığını unutmuş,
bazen beraberinde aramayı da unutmuş,
çoğu, kimsenin rahatsız olmamasından rahatsız,
belki de sadece bozkıra yolu düşmüşler için yazıyorum.

çünkü bence bozkırın ortasındaki ağacın altı güzel.
aslında ben sözlüğe değil bazı insanlara, onların var olduğunu bilmek ve onlarla buluşabilmek için yazıyorum.

buralar hep tenha olacak, olması da gerekiyor. bazıları için yazdıklarım ne kadar iyiyse diğerleri için de bir o kadar boş.
hatta "özet geç piç" yazıları çoğu ki bu da normal.

yani tenhaya hoş geldin callofcu, bunca yolu benimle geldiğin için sana; yazmaya ve yaşamaya teşvikinizden dolayı hepinize teşekkür ediyorum.

geri kalan herkes için bozkırın ortasındaki ağaç kadar faydasız ve gereksiz olsun tüm yazdıklarım.