pnömotoraks

allah kimseye göstermesin çok dandik bir hastalık sürekli tekrarlama riskiyle başbaşa kalıp korkuyla bekliyorsun.
Tam finaller başlamış artık eve gitme zamanın gelmek üzereyken ilk olan mat2 sınavına doğru yola koyulmuşken aniden sırtımda bir ağrı sanki matkabı almışlarda sırtımı deliyolar gibi. ilk başta bel ağrısı sandım ve normaldir dedim. ta ki eve gelip uzanıncaya kadar. uzanınca o kadar rahatlıyorsun ki sanki hiç olmamış gibi. sonra ayağa kalkıyorsun yavaştan aynı ağrı geri geliyor. hastaneye gitmeye karar verdim fakat sigortamı daha yaptırmadığım için gidemedim. sigorta için üniversiteye öğrenci belgemi almaya gittim. herkesin başına gelmiştir tabi hemen vermiyolar bide git 2 gün sonra gel al demesinlermi. uzunca bir tartışmanın ardından aldım tabi akciğerle ilgili olduğunu bilmediğim için ağrıya rağmen yürüyorum ve koşuyorum sgk ya gitmek için. neyse her şeyi hallettikten sonra acile gittim. acildeki doktor ikizciklerin arasına hava kaçmış dedi hiç birşey anlamadım tabii. sonra göğüs cerrahını çağırdılar akşam saat 10 olmuş ve cerrah geliyor. korkmaya başlamıştım neden bu saatte cerrahı çağırıyolar???.cerrah geldi filmime ve tomografime baktı, direk ameliyata alıyoruz deyince rengim kaçtı ağlamak istiyordum fakak kendimi tutuyordum. elin memleketinde yalnız başıma ameliyat olacağım. direk peder beyi aradım beni bekle geliyorum dedi. doktora söyledim doktor ölüm riski var deyince gözlerim doldu o an ne düşündüğünüzü bilmiyorsunuz tabi pederi tekrar aradım ve doktora verdim doktorla konuştular uzun bi süre pederlerin buraya gelmesi 20 saat sürüyor zaten. neyse ameliyat giysisini verdiler giyindek ve doğru ameliyathaneye. güzel bir şekilde uzattılar. bi an ne oluyor diye düşündüm bayıltmadan ameliyatmı yapacakklar?? doktora bayıltın beni dayanamam dedi doktor gülmeye başlatı canlı canlı kesmeyeceğiz seni dedi . uyuşturacağım dedi. neyse herşey başlamak üzere doktor iğneyi aldı eline koltuk altımdan yapacakmış bide iğneyi. ben iğne görünce korkan adamım. iğneyi vurdu sonra tabi neşteri aldı eline izliyorum tabi bende meğer local anestezi diye birşey varmış ne bileyim sanki daha önce ameliyat olduk. başladı küçük küçük kesmeye tabi bende meraktan izliyorum kesmeye başlayınca ağrısı olmamasına rağmen ağrıyor gibi hissediyorsun. sonra bi an bayılacak gibi oldum. hemşire izlemememi söyledi başımı çevirerek beni tuttu. ben orda canımla uğraşıyorum adam bana hangi bölümü okuduğumu soruyor. delirmek üzereydim sonra doktor tüp takacaz dedi. tüp deyince küçük birşey sandım. meğer nargile gibi birşey takacaklarmış. neyse başlatı elinde birşey ile göğsümü delmeye biraz yüklenince delmeyi başardı ve sesle bir hava çıktı ve iğrenç kokuyordu. sonra tekrar yüklendi bu kez daha büyük bir sesle daha fazla bir hava çıktığını hissettim. sonra tüpün hortumunu yerleştirmeye başladı. az biraz sokunca boğazıma o kadar büyük bir ağrı girdiki çığırdım resmen. neyse 14 cmlik hortum içimde kaldı ve hortumu üzerime dikti doktor. sonra ayağa kaldırdı elime verdi tüpü hadi git uzan yat dedi. yürüyerek odama geldim. gözlerimi kapadım uyumaya çalıştım ama çok zor uyuyamadım. doktor balon aldırttı oonu şişirdim sonra öksürttü bol bol bide bi alet var üflüyorsun ve toplar kalkıyor teker teker. ulan sağlam adam zor bela kaldırıyor 3 topu. doktor 3 ünü de kaldırmadan çıkarmam hortumunu dedi bide. peder de kızıyor kız gibi üfleme şunu diye . pedere verdim al sen üfle bi bakayım. oda anca 2 sini kaldıra bildi . 7 gün takılı kaldı çıktım sonra. aradan 2ay geçmişti daha bilgisayar oynuyorum evde ve birden bir acı. meğer yine tekrarlamış. kalktık gittik bi daha hortumladı bizi doktor bey . bu kez 10 gün kaldım. ve sıra tekrar hortumu çıkarmaya geldi. doktor hemşireyle birlikte geldi odaya odadakileri dışarıya çıkardılar ilkinde olduğu gibi. başladı hortumun dikişlerini açmaya sonra hemşire asıldı hortuma var gücüyle hızlı bir şekilde çekecekti yine fakat öyle bir çektiki benim dikişlerin hepsini patlattı doktor yapıştı yaraya hava almasın içeriye diye o kadar sıkıyorki ağlayacam nerdeyse etrafa bağırdı dikiş malzemesini istedi ve tekrar dikti tabi uyuşturmadan dikti ben bağırıyorum yine .Evet bitmişti yine hayıt devam ediyordu. taki bu güne kadar yine küçük bir ağrı hissediyorum korkudan uzandım yatağıma kalkmak istemiyorum tekrar ettiğini öğrenmemek için. inşaallah başka bir ağrıdır yoksa direk ameliyat olacakmışım ve çok korkuyorum. TEKRARDAN ALLAH KiMSEYE GÖSTERMESiN ÇOK ZOR BiR HASTALIK...