sevgi

kime karşı neye karşı olmalıdır ? herkesin kendince bir fikri var elbette. benim fikrim de şöyle.

benim için sevgi sadece olumsuz bir duygudur. sevgi sadece mutsuzluk getirir. ötesi yoktur. düşünün bi. ilk aşkınızı ya da son sevdiğiniz kişiyi. yaşananlar ne olursa olsun sonuç hep üzüntü ve acı olmadı mı ? sevdiğiniz kişi ile yaşadığınız kıskançlık ya da geçimsizlik kavgaları size sadece üzüntü ve sıkıntı verir. sevdiğiniz kişi ile güzel bir gün geçirebilir ve 'hayatımın en güzel günüydü' diyebilirsiniz ama bu sadece 'balayı' tadında zamanlardır. çok daha ağır sıkıntılı dönemler yaşanacaktır illa. bunun yaşı yok gözümde. 15 20 25 30 40.. sevdiğiniz için ayrılırken ya da kavga ederken onun bir sözü sizi üzecektir ya da siz onu üzdüğünüz için üzüleceksinizdir. sevmediğiniz biri ile mutsuzken ayrıldığınızda unutmanız kısa sürer ama seviyorsanız onu unutmak çok büyük zamanınızı alabilir. bu da sevginin uzun vadede getirdiği üzüntüdür. kısacası 1 hafta 1 ay 1 yıl mutlu olayım derken haftalarınızı aylarınızı yıllarınızı mutsuz geçirebiliyorsunuz.

peki hiç sevilecek nesne yok mu ? tabi ki var. sevginizi hak edecek kişileri siz seçersiniz. mesela eşiniz anneniz babanız kardeşleriniz abiniz ve çok ama çok yakın arkadaşlarınız. eğer sevginizi hak ettiğini düşündüğünüz başka kimse yoksa mesafeli davranmanızı öneririm. unutmadan, eğer bir inancınız varsa sevilecek diğer nesne yaradandır.

sevdiğiniz kişiler sizi üzer. sebebi ise seviyor olmanızdır. ama her ne kadar anne ve babanız sizi üzse de onlar asla sizi bırakıp gitmeyecek kişilerdir. ya da eşiniz. sonuç olarak yine gönlünüzü bir şekilde alacak kişiler. ama ileride adını bile hatırlamayacağınız kişiler için 'seviyorum' diyip hayatınızın en güzel zamanlarını harcıyorsanız suç sizdedir.

yaradan'ı sevmek de önemli. hayata tutunmayı sağlar. eğer ailenizden çevrenizden soyutlanmışsanız sizi hayata tutacak tek şey yaradan Allah'a olan sevginizdir. o da olmazsa sanırım şu intihar edenlerin pozisyonuna gelirsiniz.

benim nominal amaç olarak isteğim şu. allah hariç hiç kimseyi sevmemek. sevdiğim için üzüleceğim sevdiğim için sıkıntı çekeceğim ve 2 mutlu etti diye bunları unutacağım birini istemiyorum. anne babamı ailemi çok seviyorum insanım çünkü. ama anne babasız eşsiz sevgilisiz yakın arkadaşsız dönemler eminim daha mutlu edecektir insanı. tamam arkadaş şart ama bu çok samimi olmamak kaydıyla.

düşünsenize, sevdiğiniz kişi aldattı ya da yalan söyledi. nasıl koyar insana. ama sıradan bi sevgili olsa sadece sinirlenir ayrılırsınız öyle canınızı yakmaz depresyona sokmaz. kısacası, günü geldiğinde hayatınıza girecek ve çıkacak olan insanlar vardır. onlara hak ettiğinden fazla değer ve sevgi vermeyin çünkü onların işi bu, hayatınıza girmek ve zamanı geldiğinde çıkmak. ama dediğim gibi anne baba eş dost bunlar farklıdır. o yüzden sevgiyi sadece çok ama çok özel kişiler hak eder. ve yaradan.

he son olarak, aman diyim eğer inançlı iseniz imanınızı kaybetmeyin. olur da bir gün annenizi ailenizi kaybederseniz ya da onlardan koparsanız tutunacak bir dalınız olsun. yaşama sebebiniz olsun. inancınıza ve sevginize sahip çıkın.