marquis de sade

anafikri; benim mutlu olmamı sağlayacak herhangi bir olay, başkalarını mutsuz etse de, acı verse de sikimde olmaz. bencillik kötü bir huy değildir. egoizm kişinin kendi varoluşuna saygı duymasidir. varoluşun tek amacı yaşamı sürdürebilmektir. ve bunun yolu da, başkalarının değil kendi hayatına önem vermektir. bu çizgide, kişinin, doğasında varolan dürtülerin peşinden gitmesi, yaşadığı hayattan sonuna kadar haz alması lazımdır. din, tabu, gelenek veya toplumsal çekince yüzünden alınabilecek zevklerden mahrum kalmak, özüne ihanettir. güçlü oldugun ve kontrol edebildiğin süreçte yasamdan zevk alırsın. ahlak denilen insan yapısı olgu, bir çok zevki tatmaya manidir.
güçlü olan güçsüzü ezmek durumundadir. güçsüzler sadece diğerlerinin zevklerine hizmet etmek için vardır. yoksa, varoluşta güçlü güçsüz ayrımı olmazdi.
misal, benim sana yaptığım şeyin, seni acıtıyor, yaraliyor olması değil önemli olan. tek mesele benim bundan zevk alıyor veya ne kadar alıyor oldugumdur. doğa seni benden güçlü yaratsaydı, sen bu hakka sahip olacaktın.

gibi dusuncelere sahip, sadizmin kuramcısı yazar. kendisi tam bir orospu çocuğudur ayrıca. zindana atildiginda, cok yazıyor diye kağıtlarını almışlar, duvara yazmaya başlamış. kalemini almışlar, bokuyla yazmış yine her tarafa.
ayrıca sade'ın düşüncesine göre tecavüz meşru bir eylemdir. hatta ve hatta tecavüzcüsü memnun kalmayan kurban cezalandırılabilir de. hakkında "adamın dibi, reyiz" falan diyenler bi de bu açıdan baksın bu manyak orospu çocuğuna.