dede

ilki '' çocuklar koşuşturmayın başım ağrıyor oturun yerinize tokatlarım '' diyen korkutucu bir tabudur . eski devrin sert adamlarındandır . eski devrin serti daha bir sert olur . karşısındaki herkesi titrettiği , korkuyla karışık bir saygı uyandırdığı , ileri gelen bir tüccar olduğu anlatılsa da şahsımca hiç sevilmemiştir . çünkü toplum içindeki sert halini çocuklarına hatta torunlarına karşı bile koruyan bir adamdır . çocukken yanında korkudan konuşamazdım , ayak ayak üstüne bile atamazdım, ayağa kalkamazdım . annemin babası olan bu dedemi hiç sevemedim . otoritelerle hep sorunum olmuştur zaten . anneanneme de çok çektirmiş zamanında . bana çocukken yapılanları 15 yıl geçse bile affedemem . dedeme , teyzeme, ablama , ilkokul öğretmenime hayatım boyunca ısınamadım . normalde uzak duracağım insanlara sırf akrabam - ailem diye bayılamam .

diğer dedem ise ( babamın babası ) bana çocukken bile '' mirsad bey '' diye hitap ederdi . belki diğeri kadar malı mülkü yoktu ama gönlü zengindi . bakkalından yediğim çikolatalardan ( her gittiğimde en az 5 tane ) dolayı dişlerim çürümüştü . şapkasını kaçırdığım halde bana iyi davranırdı . 2 dedem arasındaki çelişkiler çocuk aklıma çok ağır gelirdi . diğer dedemin hiç beğenmediği , '' uyuz '' olarak gördüğü bu dedem bana göre onun gibi 100 adamı cebinden çıkarır .