bom yeoreum gaeul gyeoul geurigo bom

cok cok farklı havası olan bir film. renkler, uzaktan vadinin görünüşü, sessizlik.. insanın hayatını mevsimlere bölerek anlatılısı simgesel olarak kullnılmış; ilkbahar dogayı tanıma, ilk günah günahın geitrdiği acı ve bu tası içinde tasımaya baslama, yaz kendini tanıma ve yine günah, sonbahar günahların bedelini cekme, olgunlasma ve kıs artık tüm taslardan günahların bedelinden kurutularak iç huzur ve dinginliğe kavusma. konusma az zaten görüntüler yetiyor. yönetmenin ilk izledigim filmi izledikten sonra da övüldüğü kadar varmıs denilen filmlerden.

bir de o yılanlar kıs uykusuna yatmıyor mu yahu ?