yenilgiyi kabullenmek

makus talihimdir. kabullenince rahatlıyosun belki ama yinede kalbin kırık; bütün yüklerini atıyosun üstünden, takıntılı hale gelmiş düşüncelerden, her şeyden arınıyosun.

bazende bir parkta tek başına oturup marketten aldığın topkek'in üzerine 1 mum koyup 17. yaşını kutluyorsun ağlaya ağlaya. doğru ya, yalnızlık mağlubiyete götüren bir yoldur.

hep yenileceksin çocuk! bir daha dene! bir daha yenil! olsun! bu sefer daha görkemli yenil!