aşk

kolonya gibidir. sürersin eline yüzüne, ferahlatır ne kadar sıkkın olsanda, kendini çok iyi hissedersin için açılır bir süreliğine.

ama sonra uçar gider... koklarsın elini, yüzünü, havayı, lakin alamazsın o kokuyu istesende.

eşyanın tabiatına uygun şekilde üstüne düşeni yapıp, uçup gitmiştir aşk. yeni bir kolonya sürüp sürmemek sana kalmıştır artık; muhtemelen süreceksin de, ama bu defa uçup gideceğini öğrendiğin için ilki kadar güçlü ve güzel gelmeyecektir yeni koku sana. hayatın boyunca her gittiğin yerde o ilk kokuyu arayacaktır burnun.