ali ismail korkmaz

heykelleri dikilen 'millî kahraman'.

ideolojiler ne kadar da naylon şeyler... hrant dink öldürülür, herkes hrant dink olur; muhsin yazıcıoğlu şehit edilir, kimse yazıcıoğlu olmaz. bu ülkeye ne hizmetleri geçen insanların adı çöplüklere bile verilmezken, sırf senin ideolojinden diye adamın heykelini sağa sola dikiyorsun.

söylediklerim belki hoş karşılanmayacak ama şunu ifade etmeden geçemeyeceğim: merhumun twitter'dan uhrevî aleme verdiği mesajlar ortada. acaba kendisi allah'a, peygambere değil de, atatürk'e sövmüş olsaydı, fenerbahçe stadında ''ali ismail korkmaz, fenerbahçe yıkılmaz'' diye bağırılabilir miydi? ''vah vah nasıl öldü gencecik çocuk'' muhabbeti mi yapılırdı, yoksa ''geberdi gitti işte mel'un!'' mu denirdi arkasından... bugün birileri ''anası oraya buraya çıkıyor şov yapıyor'' diyor ya, ali ismail'in annesini tribünlere davet eden aziz yıldırım da zamanında mehmet ali aydınlar için bunları söylememiş miydi mesela?

biz buyuz oğlum işte, sormaya tahammül edemediğimiz, cevaplarınızdan korktuğumuz sualler; hep bizleri ele veriyor. bu dünyada her şey ideolojilere göredir. bendensen haklısın, benden beri isen haksız.