yaran diyaloglar

bir süredir iş güç yoğunluğundan falan kendisine vakit ayıramayan lannoldu sinemaya gitmek istemektedir ancak arkadaş bulamaz... herkesin işi gücü var, işi gücü olmayanlar çoktan filmleri izledi! bir ben kaldım, bir ben kaldım ortasında gecenin, sinemaya gitmemiş ben!

neyse gün içerisinde arkadaşlarla otururken aylardır görmediğim bayan bir arkadaş geldi ortama. rastlantı gibi bir şey oldu. oturdu masaya sohbet muhabbet falan derken;

- ya ben de ne zamandır sinemaya gitmek istiyorum ama...
+*e gidelim?
-nereye?
+sinema dedin ya?
-hee evet dimi. gidelim evet? doğru ya senle gidelim işte!
+evet hangisine gitmek istiyosun?
-ya ne biliyim işte... öyle herkesin gittiği filmlere gitmeyelim.
+hehehehe...
-yok cidden sevmiyorum ben öyle herkesin gittiği filmleri. mesela hiç kimsenin gitmediği filmlere gidelim, sonuçta onları da çeken, o projeden bir gişe bekleyen, para bekleyen birileri vardır... onları da çeken yönetmen para kazanmak ister, sonra yönetmeni geç, sesçisi var, ışıkçısı var, o güneş ışığı daha güzel vursun diye koskoca parlak şeyi sıcağın altında 45 dakka havada tutan zavallı kaslı adamlar var... onların da hakkı yani para kazanmak.

+...
-olum benim manita yapmam lazım lan!
+hahahahahha...
-şş sevgilim ol sen benim sktr et sinemayı.
+hahahahahah ay yeter!
-abazalıktan sinema sektörünün sıkıntılarına dair tez yazıcam lan!
+hahahahahahaa...
-şş...
+hahahahahuauhauhauaha!
-gülmeyin amk!