avil

doktor bir elinde şırıngayı tutarken bir yandan kolumdan girecek damar arıyordu. 1 saat önce kriz krizi geçirmeme rağmen, böyle tatlı doktorlar da vardı, beni tekrar güldürüp, içten bir muhabbeti esirgemeyen.

-tecrübelisin di mi doktor, hala bulamadınız damarımı?

+ merak etme sen, şimdi geliyor.

doktor ilacı damarıma sızdırırken, birden başım dönmeye başladı. doktor benim başım dönüyor dedim, uzan o zaman diye güldü.sedyeye doğru yattığımda, yavaş yavaş gözkapaklarım kapanıyor, konuşulanları duyuyor ama anlamıyordum. öyle bir rahatlama hissi gelmişti ki bana, sanki sarhoştum, başımı kaldıramıyordum, ama mide bulantısı gibi etkiler yoktu. en güzel sarhoşluk bu olsa gerek.olanları düşünmüştüm, bir saat öncesini, gece yarısı bu dandik özel hastanede ne aradığımı, neden burda olduğumu, ve artık siktir olup gitmek istediğimi burdan.

iyi misin diye bir ses yükseldi, doğruldum, iyiyim dedim tekrar yığıldım. avil kafası diye düşündüm, ne kadar iyi.