gunessizligim

ayçiçekleri yüzünü güneşe döndüğünde, sensizlik yaram oluk oluk kanar; içimde yüzümü döneceğim bir güneşim yok diye. sarı sıcak yanarım. kan kırmızı kanarken yüreğim. adını göğe, denize, yeşile vermişken tüm kara bulutlarla çöktün bir salı sabahı kendinin, bendeki senin üzerine. "neden" leri geçtim de "kandırılmışlığım" ın kara örtüsünü kaldırmaya çalışmaktayım; senin en güzelini sakladığım en ücra köşemin üzerinden. bulutken yağmur oldun yağdın toprağa ve şimdi bir karagülsün. yolun açık olsun.
karagülüm.