ittihat ve terakki cemiyeti

tarihin en büyük hainlerini barındıran cemiyet.

şuan faşistlerin favori entry'lerinde övgüler düzdüğü ittihat ve terakki'nin aslı tıbbiye mektebinde kurulmuştu ve kurucuları; bir arnavut, bir çerkes ve bir de kürt idi. genç osmanlıların ardılları olmalarına rağmen, genç osmanlıların entelektüel birikimlerine asla ulaşamadılar. ne bir ziya paşa, ne bir ali suavi, ne bir namık kemal olabildiler. paris'te fransızlar tarafından beslenip osmanlı devletinin üzerine kuduz köpekler gibi salındılar.

hiçbiri demokrat değildi. aksine liberal sabahattin'in grubu dışında kalan ittihatçıların neredeyse tamamı faşist derecesinde milliyetçi idi. nitekim kendi içlerinde yaptıkları kongrede liberal kanadı yenilgiye uğrattılar. ikinci meşrutiyeti zorla ilan ettirdiler. bunların darbesi, ingiltere destekli idi. fakat enver paşa, talat paşa gibi isimlerin almanya'ya yatkınlığını öğrenince, bu sefer ingiltere 31 mart olaylarını tertip etti. bu olay üzerine ittihatçılar ülkeyi tek parti diktatörlüğüne çevirdiler, meclisi ele geçirdiler, sabahattin'in grubunun kurduğu ''ahrar fırkası''na bağlı gazetecilerin hemen hepsi ya öldürüldü, ya da sürgün edildi.

ülkeyi balkan ve birinci cihan harbine soktular. 30 yıldır savaştan kaçınan ve yunanlıların bağımsızlık hayallerini erteleten sultan hamid'i tahttan indiren bu muhteremler, yine ikinci abdülhamid döneminde ödenen borçları yeniden ''ihya'' ettiler. cumhuriyet devrinde ödenen borçların tamamı bunlardan kalmadır. büyük acıların yaşandığı tehcir kanunu da bu hükümetin eseridir.

ülkeyi soktukları savaşlarda alınan mağlubiyetin ardından ülkeden kaçan ittihatçıların bir sonraki durağı türkçülük akımı oldu. enver paşa, rus mevzilerine atı üzerinde kılıçla hücum ederken, açılan makineli tüfek ateşi sonucu manevra etti ama başarılı olamadı. üzerine düşen havan topu ile birlikte can verdi.

işte bu zihniyet, günümüzde ''demokratik, liberal değerleri ülkemize getirenler'' diye anılmaktadır. adam kılıçla siperlere koşuyordu 20. yüzyılda, ne modernliği?!

edit: birileri zırvalamış, ''ittihatçılar bizi savaşa sokmadı, girmek zorundaydık'' diye. reval görüşmelerini örnek vermiş. reval görüşmeleri, ingiltere ile rusya arasında yapılan ve osmanlı'yı parçalamada anlaşmaya varılan görüşmelerdir. ingilizler nihayet, hasta adamın ölümüne onay vermiştir bu görüşmelerde. bu görüşmelerin haberi istanbul'da bomba etkisi yarattı. ve bilin bakalım ne oldu. vatanı kendilerinden başka kimsenin korumaya muvaffak olamayacağını düşünen ittihatçılar, askerî bir isyan tertip ettiler. ikinci meşrutiyeti kurdular. bugün elimizdeki belgeler, bu isyanın tahrikçisinin ingiltere olduğunu açıkça doğruluyor.

balkan savaşına ittihatçı partinin zorlamalarıyla giren osmanlı ordusu, ittihatçıların kendi içlerinde ''merkeziyetçi-adem-i merkeziyetçi'' çekişmesine düşmesi yüzünden çok kötü yönetildi. nüfusları osmanlı ordusuna denk olmayan küçücük balkan devletçiklerine mağlup olduk. barış görüşmelerinde edirne'nin verileceğini duyan ittihatçılar, bu sefer babıali'yi basıp yönetimi tamamen ellerine aldılar. savaşı uzattılar. ama edirne'yi kaybedip barış istemekten başka bir şey de yapamadılar. birinci dünya savaşında osmanlı devletinin mümkün olduğu kadar geç savaşa girmesi gerekirken, ittihatçı zihniyeti rusya limanlarını durup dururken topa tutunca savaşa çok erken dahil oldu. ittihatçı kadrosunun baş dangalaklarından enver paşa'nın teorisyeni olduğu sarıkamış harekatı, 3 yaşındaki çocukların dahi yapmayacağı bir hatayla mevsim göz önüne alınmadan uygulanmaya çalışılınca, on binlerce vatan evladı tek kurşun atmadan canını verdi.

bu insanların tek derdi, abdülhamid'in tahttan inmesiydi. nasıl inerse insin, uğrunda vatan dahi feda edilebilirdi onlar için. ittihat ve terakki, bu ülke için çok büyük bir kayıp olmuştur.