turk ulusal devrimi

türkiye'de kimi kesimlerce, atatürk'ün hayali, dinsizliğin türkiye'ye getirilme çalışması olarak lanse edilmeye çalışılır.

atatürk'ün kurtuluş mücadelesinde karabekir ve rauf'un yaptıkları az çok bilinir. onlar, istanbul payitaht'ında, padişahlığın devamından yana tavır almış, osmanlıyı kurtardıklarını düşünmektelerdi.

cumhuriyetin ilanından sonraki tüm aşamalarda bu seslerini çıkartmaya çalıştılar.

bugün de, hala belli bir kesim tarafından, kurtuluşun esasen "atatürk" tarafından değil de; "halk" tarafından, "mehmetçik" tarafından yapıldığı ve halkın, "türk ulusu"nu kurtarmak değil, din için, islam için, padişah için savaştığı iddia edilir.

yani allah için, namus için savaşmıştır asker, ulusal devrim, cumhuriyetin kurulması ve "atatürk" için değil.

**

hastalıklı zihniyetler tamamen bulanık bir şekilde çalışırlar. yani ortada aşikar olanı görmezler, göremezler.

herhangi bir savaşta her askerin farklı bir itici gücü olabilir. bu kiminde dini bağlılık olur, kiminde işsizlik, kiminde kişisel bir takım yükselme kaygısı, kiminde de sadece vatan sevdası...

türk askeri vatanını kurtarmak için çarpıştı. topraklarına zarar gelmemesi için...

bunu alt sebeplere, üst sebeplere, kenar parantezlere ayırarak bir nevi "mikro niyetçilik" "mikro hizipçilik" yapmanın kimseye faydası yok.

kaldı ki, atatürk de keyfi için değil, türk ulusunun gelişmesi ve osmanlı ile düştüğü geri kalmışlığı düzeltmek için ulusal devrimi ortaya koydu.

cumhuriyeti ilan etti,
hilafeti kaldırdı,
akla dayanan bir düşünce sistemiyle,
millet iradesini yönetici olarak belirledi.

sorun şuydu ki millet, henüz iradesini gerçekten gösterebilecek kadar farkında değildi olan bitenin.

eğitim hamlesi,
harf inkılabı...

peki neye yaradı?

bilincin kaldıracı olarak belirlenen bu hamleler ne kadar yeterli olabildi?

hala türbelere "çaput" bağlamıyor muyuz?
hala büyücülere milyonlar aktarmıyor muyuz?
hala ilham uykularına yatmıyor muyuz?
hala orasından burasından "medet" umduğumuz, bizlerle aynı havayı soluyan, aynı tuvalete giden vasıfsız din hocalarının karşısında titremiyor muyuz?

neye yaradı?