oyunların interaktif filmlere dönüşmesi

günahıyla sevabıyla ele alınması gereken bir mevzu.

dinozor tabir edilen eski oyuncuların genellikle burun kıvırdıkları (kısmen haklı olarak), oyunları fazlasıyla kolaylaştırdığı, başarma hissini alıp götürdüğü gerekçesiyle karşı çıktıkları bu dönüşüm, nispeten eski sayılabilecek benim gibi kimi oyuncuları ise, başarılı örnekleriyle mest etmekte. (heavy rain, fahrenheit, kısmi olarak uncharted, tomb raider vs.)

önüne geleni vur fps'lerindeki tekdüze oynanışı kırmakta da, sinematiklerin ve sinematik oynanışın etkisi büyük. ancak bu sinematik oynanış iyi bir senaryo ile desteklenmediği müddetçe bir süre sonra kendisi sıkıcı hale gelmekte.

her şeyde olduğu gibi tadında ve iyi iş çıkarılırsa başarılı sonuçlar veren bu oynanış türü, kalitesiz örnekleriyle oyunun üzerine koymaktan çok oyundan alıp götürmekte.