gökten indiği sanılan kitaplar

öncelikle bir yöneticinin açıkça ateist olduğunu belirtmesi cesaret isteyen bir iştir. bu konuda atatürk'ü tebrik edebiliriz. ama atatürk'ün zamanında halkı yanına almak için dindar görünmeye çalıştığı göz önünde bulundurulursa çok da farklı biri olduğu söylenemez. yönetimi mutlak olarak ele geçirdikten sonra böyle bir cümle kurmak en hafif tabirle yanardönerliktir. buna tam anlamıyla cesaret demek de yanlış olur.

esasında bir yöneticinin ateist olduğunu söylemesi machiavelli'nin yönetim anlayışına da ters düşer. çünkü bunlar toplumun bölünmesine sebep olacak söylemlerdir. yani söylersin, ama sonuçlarına da katlanmak zorunda kalırsın.

bugün tayyip gibi adamların başta olmasının en büyük nedenlerinden bir tanesi atatürk'ün yaptığı islamofobik eğilimli değişikliklerdir.

demek ki o kadar da ileri görüşlü değilmiş atanız. demek ki her şeyi gören, her şeyi bilen değilmiş. öyle her söylediğine koşulsuz şartsız iman etmemek gerekiyormuş.