moore kanunu

Bir çip üzerine daha fazla transistör yerleştirmek devreler arasında daha küçük boşluklar demek. Bunun için bilimadamlarının bu boşlukları 150 nanometreye kadar düşürmesi gerekiyor. Ancak bu barajı düşürebilmeleri içinse temel bazı sorunları aşmak gerekiyor yoksa bu kanun gerçekten iflasa yönelecektir.
Silikon tabanlı mikroelektronik bilgisayarlar ilk çıktıklarında bir devrim yaratmıştı. Daha sonra entegre entegre devreler gibi bir çok teknolojiyse,
bu devrimin ilerlemesine ivme kazandırdı. Lakin bu teknolojik gelişmelerin bir fiziksel sınırlamaya takılması apaçık ortadadır.

Moore yasasinin da içinde bulunduğu konuları tartışmak üzere toplanan bilgisayar mühendisleri konferansında 2006 yılından itibaren işlemez hale geleceği öngörüsüne ulaşılmıştır. Ayrıca bu problemlere silikonun sınırları içinde bir çözüm bulunabilecek olsa bile, ortaya çıkacak maliyetlerin satışları engelleyecek kadar yüksek olduğu sonucuna varıldı.
1995 yılında formüle edilen 2. Moore Yasası’na göre bilgisayar sektöründe sermaye için gereken maliyetler, kâr için olandan çok daha hızlı artıyor.

Bana ne çipimin üzerindeki transistörlerin sayısından diyebilirsiniz normaldir lakin ilk çıktığında 2000 $ olan bilgisayarın 6 ay sonra 1500 1000 dolara almanızı bu yasaya borçlusunuz. Bir başka deyişle bilgisayar endüstrisinin dinamikliği bu yasayla mümkün olabilmektedir. Geçerliliğini yitirdiği an bir tıkanma, işlenemez halde bir endüstri kalacaktır bizlere.
Ayrıca tıp, biyoloji, kozmoloji, ileri fizik, gibi önemli alanlar var ki yaşamsal önem taşıyıp, moore yasasına mecburdurlar. O çok merak ettiğiniz kanser tedavisi için şart niteliklerin başında gelir.

alternatif olarak dna yapısından yola çıkarak yeni icatlar yapacak olan bilimadamlarının hata payı bulundurması yüzünden vazgeçmişlerdir bu da başka bir bilgi olsun efenim.
*