sonda

yasal işkence aletidir.

Spinal anestezi ile ameliyat oldum. buraya kadar her şey normal, gayet rahat ve kuğul bir biçimde yatağıma geldim. Tabi belden aşağısı yok yani hissetmiyorum. bembeyaz. neyse sözlükçüğüm, bana verilen talimatlarda 1 saat içinde 8 bardak su içmem gerektiği söyleniyordu. anestezi etkisinden kurtulabilmek için sanırım. neyse suyu içtik, bu sırada bana bir güzelde 2 litre serum bağladılar. her şey rahat, güzel ilerlerken mesanemde bir ağrı, bir ağrı ama böyle bir şey yok... dayanamıyorum artık ağlayacağım. alt tarafı da hissetmiyorum ki işeyeyim. ördek aldılar soktular apış arama dediler işe, işeyemezsen sonda takılacak. sondanın da ne olduğunu daha tam olarak bilmiyordum. ben zaten biri varken yapamayan biriyim, adam benden, yanımda yatan 4 kişi ve refakatçileri önünde işememi istiyor. neyse bir denedim, iki denedim, üç denedim olacak gibi değil. artık acıdan hastahanede "sonda takın uleyyyyynnn sonda istiyorumm!!" diye haykırıyorum. neyse sonda geldiğinde hasta bakıcıya ilk sorum doğal olarak; "acır mı?" oldu. adam cevap bile vermeye tenezzül etmeden vloop diye daldırdı içeri. ulan hiç acı macı yok. aa bu kadar mıydı dedim gülerek. meğer anestezi etkisinde olduğumdan ben o takılırken ki acıyı hissetmiyormuşum, bunu da sonradan öğrendim. anestezi etkisi yavaş yavaş geçmeye başlayınca artık o hortumun benim çüküm de olduğunun hissi, hareket ettikçe duyulan acıya dönüştü. uyutmadı. ameliyat yerim ne sızlıyor, ne ağrıyor ama gel gör ki bu sonda kıpırdadıkça ömrümden ömür götürüyordu. artık yalvarıyordum hasta bakıcıya "tamam işedim, anestezi etkisi tam olarak geçmeden çıkartın şunu n'olur..." diye. nafile, doktorun çıkartması gerekiyormuş. neyse sabah ettik bir şekilde kıvranarak. doktorlar kontrole falan geldi çıkışım verildi, ulan sonda hala bende. doktorlara yalvarıyorum çıkartın şunu diye adamlar çıkartmıyor, adamların çükünde değiliz anlayacağınız. son çare olarak sondayı takan hasta bakıcıdan rica ettik çıkartması için. adam da şımarıklıktan ölecek öyle bir tip. neyse geldi elinde şırıngayla, hayırdır n'oluyoruz? dememe kalmadan adam sondanın içindeki suyu çekti. böyle bir yanma hissi yok. bunun tarifi yok... bu daha başlangıcıymış acının. sonra hasta bakıcı demez mi "tut çek.". ben buna dokunamıyorum, adam tut çek diyor. neyse bir gayret, bir ıkınma, bir diş sıkma ile çektik kendi ellerimizle kendi sondamızı... bu sırada ne doktor da, ne hasta bakıcı da sülalesinde dokunulmamış insan kalmadı tabi. anlayacağınız doktor falan çıkartmadı sondayı. neyse efendim sonuca gelecek olursak, şu 19 yıllık hayatımda yaşadığım bütün acıları toplasan, bu sonda çıkartma acısının çeyreği etmez. aman diyeyim siz siz olun uyanmamayı göze alın, narkoz yiyin. sonda ölümden beter.