anarşi

"Anarşi siyahtır, kırmızıdır, mordur, pembedir, yeşildir, mavidir… Anarşi insanlığın bütün renkleridir.

Anarşi kadındır, erkektir, cinsiyet ibaresindeki “diğer”dir, çocuktur, hayvandır; anarşi yaşamın kendisidir.

Anarşi, susturulan bedenlerin sanatıdır, edebiyatıdır. Anarşi, katledilen, acı çektirilen halklardır.

Anarşi feministtir, vegandır, çevrecidir, ibnedir, dönmedir, orospudur… Toplumun korktuğu her bir kimsedir o.

Anarşi, haksızlığa karşı şiddettir, intikamdır; anarşi, özgürlük için toplumun dayanışmasıdır.

Anarşi, mahallenin dedikodusunu yaptığı genç kadındır, onun için ne din vardır ne kural.

Anarşi, deliliktir çünkü “bu yaptığını normal bir insan yapmaz”

Anarşi, ameledir, hammaldır, çiftçidir, işçidir… Anarşi, toplumun başkasını aşağılamak için kullandığı meslek, anlamını bilmeden kullandığı Kürtçe kelimedir; cebinde sadece iki lirası olan insandır.

Anarşi, küstahlıktır, kibirdir; günahtır, ayıp olandır… Ana babamızın kaçınmamızı istediği bütün davranışlardır.

Anarşi, fakirdir, ağzı kokar. Tek sahip olduğu hayalleri ve hırsıdır.

Anarşi, direnişin (pasif olmayanından) ateşini yakan kibrittir.

Anarşi, sınıfta kalmış bir çocuktur çünkü yönetim gereği diğerleri kadar akıllı ve yetenekli görülmemiş, hepsinin yolundan gitmeyi reddetmiştir.

Anarşi, ataerkil her türlü ideolojiyi reddetmiş bir kadındır; kocasına yemek hazırlamaz, evlenmeden seviştiği için arkasından konuşulur, sevgilisinin sözünü dinlemez, en kısa eteği o giyer…

Anarşi, vatan hainidir; asker kaçağıdır, yeri geldiğinde hırsızlık da yapar, tütünü kaçaktır, vergisini ödemez, türk ve müslüman oluşuyla övünmez, penisine tapmaz.

Anarşi, çirkindir çünkü büyük memeleri, ince beli, renkli gözleri, beyaz teni yoktur, labiası büyüktür.

Anarşizm, ne ise o’dur. ilgi çekmek için süse, kıyafete, terimlerle dolu tanımlara ihtiyaç duymaz.

Anarşi, okuldan kaçan bir öğrenci, hapisten kaçan bir mahkum, kışladan kaçan bir askerdir.

Anarşi, birliktir; asıl kaos hiyerarşidir.

Anarşi, insanın ta kendisidir."