jonathanhemlock

Pürüzsüz tenine yapışmıştı ıslak hâki..
Ateş gibiydi boğazını delen metalik nefesi..
Yırtılırken askerin göğüs kafesi,
Göğün sancağıydı ela gözleri..

Beyaz çarşaflara serilmiş bozkır çiçekleri gibi..
Tomur tomur efkafında henüz onyedi'lik tüyleri..
Adımları büyüdü önce.. Sonra sevdaları en son uzakları..
Çizdi çevresini, çemberin tam ortasındaydı şimdi..
Sanki yüzyıl beklemiş gibi sardı annesinin naif bedenini..
Zeytin gözlü sevdiğini istidat çemberinde yaşatabilir miydi?

Bin parçası bin parçaya ayrılmış,kendi menkibesiydi şarapneli..
Haki teninde bir nişan gibi parıldıyordu ıslak yaresi..
Buğulu camın ardında kurulan pusuyu izledi..
Karanlığın şavkını ve kızıl derin kuyuları..

Kaya yumrusu ellerini Azad ederken,
Yokladı sol yanını, sıyırdı etinden katran karası dualarını..
"Burada olup biten hiç bir şeyin sorumlusu ben değilim." dedi..
Çıldırmış vadinin kuruyan haykırışlarına imrendi..
Niye sessizdi?
Rüzgar yalıyordu artık
Güneş kokan teninin efsuni elemini..

Barut bürüyen elleriyle boz bahçesini gizledi..
Sararmış iklimine çiğ damlaları zuhur etti..

Tanıdığım en düzgün karaktere sahip masum adam. Seviyorum seni hep böyle kal dostum.