pokemon emerald

bir zamanlar saatlerce oynamaya doyamadığım efsanevi oyun. bak şimdi yine canım çekti, indireyim bari. oyunu ilk kez oynadığımda kurduğum takım bile hâlâ aklımdadır:

swampert: daha ufacık tefecik bir mudkip'ken bitki türü saldırılar dışında her şeye gülüp geçen bir canavar haline gelmişti. kendisinden 20 level üstün kaya, yer veya ateş pokemonlarını bile tek hamlede yere sererdi namıssız.

swellow: ''aaaa bir kuş'' deyip yakaladığım taillow kısa sürede buna dönüşmüştü. her kuş gibi elektriğe karşı zayıftı ama sırf fly hm'ini öğrenebilmesi bile yeterliydi takımda tutmak için.

breloom: daha shroomish'ken çok cins bir pokemondu bu. dokunduğun an zehirlerdi, paralize ederdi ya da uyuturdu. breloom olunca dövüş türü saldırılar da öğrenmeye başladı. kuşlara karşı dayanıksızdı yalnız, hemen yatıyordu.

wigglytuff: ''dur la bir ciglibap yakalayayım'' deyip uzun uğraşlar sonucunda (çok zor çıkıyordu çimenlerin arasında) bir jigglypuff yakalamıştım. meğer çizgi filmdeki kadar çıtkırıldım değilmiş, doubleslap kombosunu tutturmayı başarırsa acımıyordu, yere seriyordu. sonra baktım hyper voice, double-edge falan öğrenip iyice coştu, moon stone ile wigglytuff'a dönüştürdum, hyper beam de öğrettim. hp de yüksek olduğu için tank vaziyeti görürdü. ilk bunu öne sürerdim, yatana kadar en az 2 pokemonu haklardı.

manectric: pikachu denen sarı pipiden daha karizmatik ve daha güçlüydü. genelde mağaraları aydınlatması için kullanırdım.

pinsir: bu böcük de eğer art arda swords dance yapabilirse durdurulamaz oluyordu, karşısına efsanevi pokemon bile çıksa yere seriyordu. genelde ilk başlarda zayıf pokemonlar süren rakiplere karşı kullanırdım ve wigglytuff gibi o da 2-3 pokemonu garanti haklardı.