bad tribe girmek

alkolle bile olanı varmış ancak aslı kimyasallı uyuşturucuların etkisiyle olur imiş. olayı kopmle anlatıyorum, yaşayan varsa bir çoğuna katılacaktır şöyle ki efendim;

öncelikle bu zıkkımın adı bonzai. gold supreme in 3 gr lık paketlerinden çıkan işte. ya da her ne zıkkımsa adı artık. daha önce çok içmiştim ama hiç bu şekilde bi tribe girmedim, hep sağda solda anlatılırdı ve bana hiçbir zaman olmayacağını falan düşünürdüm.

neyse bakın bad tripte önemli olan şey psikolojinizin yerinde olması. sabahtan beri araştırıyorum amk, psikolojiniz yerinde değilse, hüzünlüyseniz falan sakın bu tarz şeyler kullanmayın.

açıkçası kafam biraz bozuktu. sürekli "acilen uzaklaşmam lazım bu şehirden, bir yerlere gitmem lazım" diye yırtınıp durduğum zamanlardan biri işte. dün gece yani. saat 3 civarı. dağ gibi birikmiş bulaşık var mutfakta, yıkamaya karar verdim, yıkarken iyi kilitleneyim diye de zuladan çıkardığım bi kapak kadar bonzaiyi * saf bi şekilde doldurdum. yetmez lan belki diyerek bay baya doldurmuşum kapağı farkında değilim.

kapaktan kafamı kaldırdıktan 5 saniye sonra sallandığımı hissettim. çok mutluydum artık rahatlıkla bulaşıklara kilitlenip, mutfağı pırıl pırıl edebilirdim. elime ne geçecekse sanki? ilk bir kaç dakikası çok güzeldi gerçekten. olması gereken şeyler oluyodu kafamda. odadan getirdiğim laptoptan "ganja in my brain" parçasını açmış, bulaşıklara dalmıştım.

bi süre sonra * kendimi bi oyunun içinde buldum. aslında şimdi hatırlıyorum da, şarkı henüz bitmemişti, yani bu da demek oluyor ki totalde 1-2 dakikada kötüleşmeye bşlamışım. her neyse, bardakları kendi önüme boy sırasına dizmeye çalıştığımı fark ettim.

fark ettim diyorum, çünkü bad tripte bi süre sonra benliğinizi, ne olduğunuzu unutuyorsunuz. hemen gidip uyuyan ev arkadaşımı uyandırmam gerekiyodu çünkü kötüleştiğimi hissediyordum ama bu oyunun içinden çıkmakta çok zorlanıyordum. madem oyunun içinden çıkıp kendi benliğimle gidemiyordum o odaya, o zaman oyunun içinde gidecektim odaya. oyunun kahramanı bendim ve tek amacım hayatta kalabilmekti.

odayı buluyorum, kapıyı açıyorum, ne yaptığımın farkındayım, kafam yerinde ama vücudum gitgide bağımsızlaşıyor. ev arkadaşımı uyandırıyorum, kendisi de daha önce bu tribi yaşamış biri olduğu için onun bana iyi geleceğini düşünüyorum. ama yavaş yavaş arkadaşımın varlığı da tıpkı kendi benliğim gibi silikleşiyor. oyun devam ediyor ve oyunun sahibi (cidden böyle düşünüyorum) oyunun içerisinde yaptığım bu şeyden ötürü bana çok kızıyor.

renkler çok daha canlı, her tarafta neon ışıkları var, ayaklarımla sabit hareketler ypaıyor, sabit daireler çiziyorum. bi mutfaktayım bi odadayım. ama gerçek olan bi şey varsa o da; oyunun içinde olduğum ve kazanamazsam öleceğim. artık ev arkadaşım yok, artık ben yokum. o an gördüğüm şeyleri, yaşadığım olayı anlatabilmem mümkün değil. benliğim tamamen yok olmuş ve ölümü bekliyorum.

sonra birden kendimi yatağa atıp kusmaya başlıyorum. kusma anında saniyelik de olsa kendime geliyorum. yatakta olduğumu görüyorum, başımda sürekli "iyi misin" diye beni tokatlayan biri var. ben kusmaya başlayınca geri çekiliyor. kusuyorum. kusarken içimdeki kötülükleri attığımı düşünüyor, bunu sesli biçimde dile getiriyorum. kendimde gibiyim, ismimi hatırlıyorum, içimdeki her şeyi kusuyorum, derken çok daha zor ve farklı bi oyunda buluyorum kendimi.

inanın her anını hatırlıyorum ama nasıl açıklayacağıma dair hiçbir fikrim yok. rengarenk her taraf, önüme sürkeli olarak bazı seçenekler sunuluyor ama ben bunlardan iyi olanını seçemiyorum. üç seçenek oluyor ve bunların arasından en az kötü olanı seçiyorum. hepsinde farklı bir işkence türü var. mideme bir şeyler soktukları seçeneği yanlışlıkla 3 defa arka arkaya seçtiğimi hatırlıyorum. kim olduğumu geçtim, ne olduğumu bile bilmiyorum.

bad tribe girmiş birine kesinlikle sürekli olarak "sen insansın, şu anda yatakta yatıyorsun" denilmesi gerekiyor. ismiyle hitap etmenizin bi anlamı yok. insan olduğunu hatırlatın sadece. bu şekilde bir süre daha devam ediyor ve arkadaşımın yatağında sızıyorum.

daha doğrusu arkadaşım uyandırıyor beni "iyi misin" falan diyor sürekli işte. saat 9 bu arada. evet sabah 9. kalktım, benim hareketlerimi videoya çekmiş yaklaşık 15-20 saniye. adeta içine cin kaçan adamlar gibiyim. yatağın içerisinde gözlerim kapalı, yumruğum sıkılmış bi şekilde deyim yerindeyse çıldırıyorum falan.

arkadaşımın anlattığına göre önce mutfakla oda arasında sabit hareketlerle yaklaşık 5-10 dakika gidip gelmişim ve o an çok mutlu gözüküyormuşum. sonrasında yatağa uzanmışım, bi ara bayılır yere düşmüşüm, bu olaydan sonra beynimde kalıcı bi etkisi olacağını falan düşünmüş arkadaşım. ambulansı aramaya cesaret edememiş çocuk. kendi kendime atlatırım ne de olsa diye büyük bi kumar oynamış. şans eseri atlattım ben ama atlatamayanlar da olabiliyromuş.

şu anda düşünebildiğim bi şey varsa, o da kendime olan saygımı büyük ölçüde yitirdiğimdir. uzak durun.

edit: imla ve ayılma saati eklemesi.