bize ne oldu böyle

millet olarak değil dünyadaki diğer insanlara da bakınca insanların geldiği noktada akla gelen soru cümlesidir.

küçüğün büyüğüne saygısının yok olduğu, büyüğün küçüğü korumadığı, emeğin değersizleştiği, sevgi ve tahammülün tükendiği bu dünyada yaşamak, insan hayatının sıfır değer taşıdığı ülkem gibi yerlerde daha da zorlaşıyor bu yüzden.

kapitalist sistemin insanı manevi değerlerden uzaklaştırıp maddiyatcı yapan aşağılık yapısı sanırım bu gidişle insanlığın sonunu getirecek. her gün insanı dumur eden bir olaya uyanmak sinirleri gerip yaşamak sevgisini yok etmek üzere tırtıklasa da maneviyatından, özünden uzaklaşan insanların buna uyanmamakta ısrar etmesi ayrıca bir düşündüren etkendir.

eskiden haram vardı, helal vardı, kul hakkı vardı, büyüğe saygı küçüğe sevgi, hoşgörü vardı, aileleri ve dolayısıyla toplumu ayakta tutan manevi değerler vardı. masanın manevi ayağı kırıldığından bu yana herşey bozulmaya başladı. evlat anababasını öldürmekten çekinmez oldu, koca onca yıllık hayat arkadaşını aldatmaktan ve başkası için öldürmekten utanmaz oldu, mevki sahibi görevini kötüye kullanıp bunu maddi çıkarları için kullanmakatan arlanmaz oldu...

sahi bu insanlara ne oldu da bu hale geldi? yediğimiz ekmek içtiğimiz su mu bozdu bizi? ya da sözde kalıp özde yok edip içini boşaltırken sadece adını kullandığımız değersizleşen değerler mi?

sahi bize ne oldu böyle ey insanlık?