pitbull

sertlik yapmaya müsait karakterde ve enerji seviyesi yüksek düzeyde bir köpek ırkıdır.

karanlık ortamlardan uzak tutulmalı, çok uzun sürelerle tek başına kalmamalı, insanlarla ve diğer hayvanlarla mümkün olduğunca sosyal bir şekilde yetiştirilmelidir.

tüm bunlara karşın asıl sıkıntılı olan köpekler değil, insanlardır. 1 yaşına merdiven dayamış bir rottweiler besliyorum.

sinir eşiğini gözardı edersek en az pitbull kadar tehlikeli bir ırk olduğunu söyleyebilirim. oyun oynarken bile hırıltılarla hafif dişlemelerle oyunlarımızı oynuyor, kazara dişinin geçtiği yerden kanımın aktığını her defasında acı şekilde hissediyorum. tüm bunlara karşın 1,5 yaşındaki yeğenim kuyruğunu, kulağını çekiştirirken dönüp de yalıyor vesaire.

ama iş yolda yürümeye gelince sokaklar mağaza vitrinine baktığı kadar önüne bakmayan insanlarla dolu ve sonrasında kaçınılmaz refleksif çığlıklar. sonra abartmıyorum 30-35 yaşına gelmiş ve köpeği görünce garip sesler çıkartan(tuuu kıskıskıs gibi) garip mahlukatlar var arkadaş bu memlekette.

özetle durum şudur ki;

(bkz: kötü köpek yoktur kötü sahip vardır)

edit: enerji seviyesi genele bakılarak yüksektir. karakteristik olarak daha uyuşuk temsilcileri de vardır ırkın.