akşam akşam

Dün akşam sevgilimle buluşamadık. Üstüne eve gidip duş alıp yemek yer ve uzanırım gibi hayaller kurarken, evin odalarından birinde tavanın sırılsıklam olduğunu gördüm. Daha önce olduğu gibi çatıdaki kimin olduğunu bilmediğim bir güneş enerjisi çürümüş ve su kaçırıyordu. Odanın tavanından resmen karla karışık yağmur yağıyor, bacadan da giren su, bacanın isini duvara tamamen veriyordu. Boya işi ile ilgilenen kişiler bilir, is duvarın içinden gelmişse kapatılması çok zordur. Tam anlamıyla çıldırdım kafaları yedim, bir kerede başıma kötü bir şey gelmesin ya diye söve söve kimin olduğunu bulmaya çalıştık depo sahibinin o esnada depoyu sifon tekniği ile boşalttım yağmur kanalından. bunları böyle sakin yazdığıma bakmayın akşam elim ayağım titriyordu nereden baksanız beş yüz liralık masraf var odada ve çatıda. en sonunda depo sahibini bulduk. üçüncü katın kiracısı çıktı. Kadın evli değil yada kocası o esnada yoktu. tabi haliyle kadın olunca bağırıp çağıramıyorsun. sinir içimizde patladı. öyleydi böyleydi derken saat yirmi ikiyi buldu. duş aldım yemek hazırladım, bir yandan da sevgilim ile mesajlaşıyoruz, bir yandan millet geliyor rahatsız ediyor oyalıyor, bir yandan babamla kavga ediyoruz iyice beynim haşat oldu iki ile ikinin çarpımını sorsanız bilmem o derece. Sevgilim güzel bir mesaj atmış arada kaynamış, keşke fark etse idim, moralim düzelirdi. yemek yerken de mesajlaşıyoruz "ben hastayım, midem bulanıyor, başım ağrıyor. Halsizim" mesaj bu benim büyük mallığım mesajı okuyup geçmiş olsun hayatım, üzüldüm diye mesaj atmamak yada buna benzer bir cevap vermemek. o mesajdaki başka bir soruya cevap verdim ama bunu söylemediğim için kombo bir kavga geldi. Ne kadar özür dilesem de bir işe yaramadı vede üstüne "Kapa çeneni" "seninle iki gün mutluysam on gün mutsuzum" " ben böyle de mutlu olmaya çalışmaya alıştım" sonra sabah olur ve "günaydın aşkım" diye bir mesaj atar, bu benim telefonu açıp açmadığımı kontrol içindir. Sonra tekrar mesaj gelir " ben böyle de mutlu olmaya çalışmaya alıştım"

Oh be içimi döktüm. Bunları anlatabilecek kimse yok, anlatırsam da ve sevgilim farkederse de beni kısaca en basitinden öldürür.

not: Bunu okursan diye yazıyorum, hep dersin ya hiç empati yapmıyorsun. kendini benim yerime koymuyorsun diye. Şimdiye kadar en ufak ağrı sızın da telaşa kapılan ben değil miydim? canın yanar, yorulursun, bir yerin ağrır diye seni düşünen ben değil miydim? Peki akşamki neydi? Sakinleşince ister özür dile ister dileme. Çünkü her seferinde kızgınken söylüyorum diyorsun ve bu onlarca defa tekrarlandı. herkes burada bir şey der ama ben demeyeceğim, çünkü seni seviyorum.