yaralı

hayatım boyunca popüler müzikten haz etmedim. küçükken herkes "onun arabası vaaar" diye diye şarkılar söyleyip eğlenirlerdi. bende herkes aynı şeyi dinliyor diye sevsem bile aralarına katılmazdım.
aynı şey öbür konularda da geçerli. mesela 2006 da bir geyşa nın anıları kitabı acayip günden olmuştu. best of seller falan.
kitabı aldım ama baktım ki çok ünlü olmuş, okumadım. 2011 de sınava hazırlandığım dönemler okudum.

şuna getiriyorum; bu tarz müzikten haz etmeyen adamı bile dinlettiriyor kendini. en son 2009 da mı ne sertap dinletmişti kendini böyle...

güzel şarkı. çok güzel. dile de dolanınca gitmiyor gün boyu. iyi yani.