helenistik

Hellenistik Dönem, M.Ö. 323-31 arasındaki tarihsel çağdır. III. Aleksandros'un (Büyük iskender) ölümü olan m.ö. 323 ile Mısır'ın, Aktium Savaşında Roma'nın eline geçtiği tarih olan m.ö. 31.
Doğu kültürü ile Hellen kültürü'nün kaynaştırıldığı, Hellen kültürünün ağır bastığı bi dönemdir. Heykeltraşlıkta, Klasik Dönem'de görülen idealizm yerini gerçekçiliğe bırakmıştır. Klasik Dönem'de tanrı ve tanrıça heykelleri yapılırken Hellenistik Dönem'de sıradan insanların heykelleri, portreleri de yapılmaya başlanmıştır. Heykel ve portrelerde görülen ideal vücut arayışı yerini gerçekçi tasvirlere bırakmıştır; dilenen kadın, ayağına batan dikeni çıkaran köle gibi gündelik hayattan heykeller yapılmaya başlanmıştır. Heykeller tüm yönden görülecek şekilde yapılmış, figürlerde özellikle duygu ifadeleri verilmeye çalışılmıştır. Pergamon ve Aphrosidias'taki heykel okulları önemli eserler vermişlerdir.
Dinin günlük hayattaki etkisinin zayıflaması ile (III. Aleksandros Asya fetihlerinde yanında bilim adamlarını da götürmüştür) bilimsel çalışmalar artmış, felsefe, matematik, coğrafya gibi konularda ilerlemeler sağlanmıştır.
Seramikte yeni üsluplar ortaya çıkmıştır, Batı Yamacı Seramiği, kalıp yapımı kaseler gibi.
Antigonus, Ptolemaios, Seleukos, Lysimachos ve Cassandros hanedanları, III. Aleksandros'un krallığını paylaşmış ve aralarında uzun süren savaşlar yapmışlardır.
Bu dönemde bi çok yeni kent kurulmuş ve gelişmiştir. Anadolu'da Pergamon gelişmiş, Krallık haline gelmiştir. Dönemin en önemli kültür merkezlerinden biridir. Kütüphanesinde bu dönemde 200,000 yapıt bulunmaktaydı.